Od. Valixy c.d Nightengale

- Dobrze - usłyszałam łkającą Ake Accalię. Bardzo było mi smutno, gdy oprowadzająca mnie Ake opowiadała o swojej matce, Accali.
- To była nasza caaaaała jaskinia - uśmiechnęła się Ake.
- Ake, idź się pobawić z swoimi przyjaciółmi - powiedział Night
- Dobrze... - mruczała pod nosem. Ake nie chciała odchodzić.
- No idź już moja córciu - powiedział ponownie
- Nie chcę - zaczęła robić koło jedną łapką
- Ake, proszę... Twój ojciec cię tak ładnie prosi... Idź do przyjaciół - zaczęłam mówić łagodnie, ale stanowczo
- No dobrze - Ake poszła się bawić
- Więc o co chodzi? - zapytałam Night'a
- Przejdźmy się - zaproponował
- Dobra
- Przepraszam za Whity. Ona przeżywa to, co się stało...
- Spokojnie, rozumiem ciebie i Whity - uśmiechnęłam się. Night'owi poleciała łza.
- Nie płacz... Wiem, że tęsknisz za Accalią, ale musisz żyć światem rzeczywistym
- Wiem... - postanowiłam się przemienić w człowieka. Night po mnie.
- Więc nie płacz - uśmiechnęłam się. Night mnie przytulił.
<Night?>